Edhe mbrojtja e Gucatit paraqet njoftimin për apel, kërkon anulimin e aktgjykimit

Raporton: Medina KADRIU

Sikurse mbrojtja e Nasim Haradinajt, edhe ajo e Hysni Gucatit, ka paraqitur njoftimin për apel, ku ka kërkuar anulimin e aktgjykimit të shkallës së parë.

Hysni Gucati dhe Nasim Haradinaj më 18 maj u shpallën fajtorë dhe u dënuan me nga 4 vjet e gjysmë burgim dhe gjobë në shumën prej 100 euro, për veprat penale që ndërlidhen me pengimin e administrimit të drejtësisë. 

Mbrojtja e Gucatit ka apeluar  aktgjykimin për pikat 1,2,3,5 dhe 6, mbi bazën që trupi gjykues ka bërë: gabime në çështjet juridike, të cilat e zhvleftësojnë Aktgjykimi dhe/ose gabime faktike (“të gabuara në fakt”) të cilat shkaktuan një dështim të drejtësisë, si dhe dënimin mbi bazën se TP ka bërë gabime në dënim.

Mbrojtja ka kërkuar anulimin e dënimeve ndaj Gucatit dhe zëvendësimin e tyre me aktgjykim lirues, ose kthimin e rastit në rigjykim, apo nëse vërtetohen të gjitha dënimet, të ketë ulje të dënimit nga Apeli.

Sipas mbrojtjes, trupi gjykues ka gabuar kur ka konstatuar se fjalët “kur një informacion i tillë ka të bëjë me pengimin e procedurës penale” në nenin 387 të KPK-së kualifikon vetëm alternativën e tretë në nenin 387 të KPK-së dhe nuk kufizon zbatimin e të gjithë dispozitë

Po ashtu, mbrojtja pretendon se ka gabuar edhe kur konstatoi se “kërcënimi serioz” për qëllimet e nenit 387 të KPK-së nuk ishte i kufizuar në kërcënimin për përdorimin e forcës, por përfshinte një “kërcënim për të shkaktuar dëm serioz në shëndetin, mirëqenien, sigurinë, sigurinë ose privatësinë e një personi” dhe kur konstatoi  se një akt dhe/ose deklaratë që shkakton frikë dhe shqetësime serioze, ose nga e cila ‘rrjedh’ një kërcënim serioz, përbën një kërcënim serioz për qëllimet e nenit 387 të KPK-së.

Gabim të trupit gjykues, mbrojtja e cilëson edhe konstatimin  se neni 387 i KPK-së nuk kërkon dëshmi se kërcënimi serioz në fakt e ka shtyrë një person që të përmbahet nga deklarimi ose deklarimi i rremë ose përndryshe të mos i deklarojë informacionet e vërteta policisë, prokurorit ose gjyqtarit.

Ata pretendojnë se trupi gjykues gaboi në ligj dhe në fakt: duke refuzuar të përjashtonte provat gojore dhe dokumentare nga Ë04841 në lidhje me përmbajtjen e pjesëve të grupeve 1-4 që nuk u ekspozuan dhe as u zbuluan dhe të cilat prova nuk mund të kundërshtoheshin në mënyrë efektive.

Tutje, kanë pretenduar se ka pasur gabim kur është konstatuar se i  akuzuari “zbuloi identitetin dhe/ose të dhënat personale të qindra Dëshmitarëve dhe Dëshmitarëve të mundshëm që gjenden në Informacionin e Mbrojtur” .

Gabim pretendon se pati edhe në atë që konstatimi se nuk kishte marrë asnjë provë që TFHS/ZPS kishte shënuar/trajtuar abuzivisht/të panevojshëm si konfidencial ndonjë nga informacionet që kanë lidhje me këto procese përbën një ndryshim të barrës së provës, në rrethanat kur përmbajtja e Serisë 1 -4 as nuk u ekspozua dhe as nuk u zbulua plotësisht, dhe dëshmitarja Ë04841 nuk mori parasysh nëse TFHS/ZPS kishte shënuar/trajtuar abuzivisht/të panevojshëm si konfidencial ndonjë informacion në të si pjesë e rishikimit të saj të përmbajtjes së pazbuluar.

Sipas mbrojtjes, trupi gjykues, gjithashtu gaboi kur konstatoi se prokuroria nuk duhej të provonte mungesën e interesit publik për zbulimin e informacionit si pjesë e vërtetimit se zbulimi nuk lejohej me ligj

”Në atë që konstatimi se nuk kishte bazë të besueshme për të konkluduar se informacioni i zbuluar nga i Akuzuari përmbante indikacione të parregullsive që i atribuohen TFHS/ZPS-së përbënte një ndryshim të barrës së provës, në rrethanat kur përmbajtja e grupeve 1-4 ishte as ekspozuar dhe as zbuluar plotësisht, dhe dëshmitarja Ë04841 nuk mori parasysh indikacionet e parregullsive në to si pjesë e shqyrtimit të saj të përmbajtjes së pazbuluar”, është gabimi tjetër i trupit gjykues, të cilin e pretendon mbrojtja.

Mbrojtja e Gucatit po ashtu thotë se trupi gjykues gaboi në konstatimin se vlerësimi nga ZPS i një niveli të lartë rreziku në lidhje me personat, pa asnjë provë për rrethanat individuale mbi të cilat bazohej ai vlerësim, përbënte pasoja të rënda për ata persona për qëllimet e nenit 392 (3) të KPK, ndërsa asnjë gjykatë e arsyeshme nuk mund të kishte arritur në atë konkluzion.

Tutje, në njoftim të apelit thuhet se gjykata gaboi në konstatimin se pasojat negative të lidhura me zhvendosjen (p.sh. humbja e qasjes në komunitetin e shtëpisë dhe familjen) përbënin pasoja të rënda brenda kuptimit të nenit 392(3) të KPK-së, në mungesë të provave se pasoja të tilla negative në fakt kanë rezultuar.

Gabim kanë konsideruar edhe konstatimin se  “kërcënimi serioz” për qëllimet e nenit 401(1) të KPK-së nuk kufizohet në kërcënim serioz për përdorimin e forcës dhe se një “kërcënim serioz” mund të drejtohet kundër një personi të ndryshëm nga një person zyrtar për qëllimet e nenit 401(1) të KPK.

“Trupi gjykues gaboi ligjërisht kur e barazoi konstatimin e saj se ‘I Akuzuari veproi me vetëdije dhe dëshirë për të penguar zyrtarët e Dhomave të Specializuara/ZPS në kryerjen e punës së Dhomave të Specializuara/ZPS ‘me qëllimin e drejtpërdrejtë për pikën 1, i cili kërkonte që “autori duhet të ketë vepruar me vetëdije dhe dëshirë për përdorimin e forcës ose kërcënimin serioz për të penguar një zyrtar në kryerjen e detyrave zyrtare”, thuhet tutje.

Po ashtu, pretendojnë se gjykata gaboi kur konstatoi se mbrojtja nuk shpjegoi qartë se si i Akuzuari ishte futur në kurth, ndërsa asnjë gjykatë e arsyeshme nuk mund të kishte arritur në përfundimin se pretendimi nuk ishte shpjeguar qartë dhe kur konstatoi se nuk kishte asnjë indikacion se grupi i tretë ishte rrjedhur qëllimisht nga ZPS, kur kishte disa indikacione.

Në konstatimin se provat se një anëtar i stafit të ZPS-së ishte i implikuar si burim i rrjedhjes ishte shumë spekulative dhe ishte sfiduar në mënyrë të besueshme kur e vetmja provë në procesverbal ishte se në dy data një dëshmitar implikoi një oficer të quajtur të ZPS-së si burim i rrjedhjes së informacionit, ku ZPS nuk e kundërshtoi atë pretendim me asnjë provë në procesverbal, dhe ku trupi gjykues nuk dëgjoi asnjë provë në procesverbal për rrethanat e atij pretendimi nga i cili mund të nxirrej përfundimi se ai ishte spekulativ”, është gabimi tjetër që e pretendon mbrojtja e Gucatit.

Sipas mbrojtjes, trupi  gjykues bëri gabim edhe në shqiptimin e dënimit.

“Duke mos reflektuar siç duhet: i) që Ankuesi: i. Nuk përdori forcë/kërcënim serioz me forcë; ii. Nuk ka dashur që ndonjë dëshmitar/dëshmitar i mundshëm t’i shkaktohet dëm real; iii. Nuk kishte ndërmend të pengonte asnjë gjyqtar ; ii) mungesën e ndonjë dëmi faktik të shkaktuar në hetime; iii) se asnjë person nuk pësoi lëndim dhe vetëm një numër i kufizuar personash pësuan ‘ndërhyrje të konsiderueshme në sigurinë,, mirëqenien, privatësinë ose dinjitetin e tyre gjatë vlerësimit të gravitetit, duke u mbështetur në çështjet e kundërshtuara në nënbazën 2A(a) dhe (b) më sipër ; (c) në mos pasqyrimin e duhur të roleve përkatëse të dy të akuzuarve në pikën 3; (d) në refuzimin për të marrë në konsideratë gamën e dënimeve të shqiptuara ndaj personave të dënuar për vepra të ngjashme në gjykata/tribunale të tjera ndërkombëtare; (e) kur vendoset një afat jashtë përpjesëtimit të arsyeshëm me atë diapazon, duke shqiptuar një dënim prej 4 vjet e gjysmë burgim, i cili ishte edhe kapriçioz dhe haptazi i tepruar në të gjitha rrethanat”, thuhet ne fund.

Njoftimin e plotë për apel të mbrojtjes së Gucatit e gjeni këtu: https://repository.scp-ks.org/LW/Published/Filing/0b1ec6e980c12970/Public%20Redacted%20Version%20of%20Gucati%20Notice%20of%20Appeal%20re%20Trial%20Judgment%20KSC-BC-2020-07-F00611%20(%E2%80%9CJudgment%E2%80%9D).pdf

Hysni Gucati së bashku me Nasim Haradinaj, akuzoheshin për vepra penale kundër administrimit të drejtësisë, konkretisht për pengim të personave zyrtarë në kryerjen e detyrave zyrtare, për frikësim të dëshmitarëve, për hakmarrje dhe për shkelje të fshehtësisë së procedurës.

“Akuzat e paraqitura në aktakuzën e konfirmuar mbështeten në dyshimin e bazuar mirë se së paku midis 7 dhe 25 shtatorit 2020, z. Gucati dhe z. Haradinaj zbuluan pa autorizim informacion të mbrojtur prej Ligjit të Dhomave të Specializuara, ndër të cilat të dhëna identifikuese të disa dëshmitarëve (të mundshëm), në tre konferenca shtypi dhe aktivitete të tjera të transmetuara, si edhe përmes shpërndarjes së mëtejshme ku përfshihen deklaratat në rrjetet sociale”, thuhej në njoftimin e Dhomave të Specializuara.

Gucati dhe Haradinaj ngarkoheshin se kanë bërë komente nënçmuese kundër dëshmitarëve të mundshëm dhe në mënyrë të përsëritur shprehen synimin e tyre për të dëmtuar punën e Dhomave të Specializuara.

“Me këto veprime, z. Gucati dhe z. Haradinaj shkelën fshehtësinë e procedurës dhe frikësuan dëshmitarë (të mundshëm) të Zyrës së Prokurorit të Specializuar dhe si pasojë penguan punën dhe hetimet e ZPS-së”, thuhej në njoftimin e Dhomave të Specializuara të Kosovës./BetimipërDrejtësi

Shënim: Personat e përmendur në këtë artikull konsiderohen të pafajshëm, përveç nëse nga gjykata vërtetohet se janë fajtorë me vendim të formës së prerë.

Ky website përdor cookies për të përmirësuar përvojën tuaj. Ne do të supozojmë se jeni mirë me këtë, por ju mund të hiqni dorë nëse dëshironi. Prano Lexo më shumë